


‘Als ik de wereld zou mogen vormen, hoe zou deze dan zijn?’
Als ik naar de wereld om me heen kijk, merk ik dat ik me dagelijks enorm kan opvreten:
Enorme prestatiedruk, die ten koste gaat van ons mentale welzijn. Digitalisering en Social Media als nieuw communicatiemiddel en dagelijkse ‘ontspanning’. Overconsumptie en de daaruit volgende klimaatcrisis, om zo maar even wat te noemen. Enerzijds werken we té hard, anderzijds té weinig. Er is een verkeerde balans ontstaan in de aanspanning en ontspanning van het menselijk lichaam. In mijn beleving is onze steeds groter wordende welvaart de oorzaak van deze problematiek.
Als ontwerper ben ik op zoek naar hoe we een betere balans kunnen creëren tussen beide werelden. Lichamelijke expressie speelt hierbij een grote rol en moet gestimuleerd of zelfs onvermijdelijk worden: zowel om dagelijkse frustratie te kunnen uiten, maar ook om het lichaam juist aan het werk te zetten voor ontspanning in plaats van Instagram video’s te scrollen. Het contrast in aanspanning-ontspanning, ongemak-gemak, onrust-rust, dat vooral betrekking heeft op het lichaam, komt voortdurend terug. Immers: de een kan niet bestaan zonder de ander.
Is er meer expressie nodig?



Hebben we meer abstractie nodig?
Moeten we meer spelen?
- Meer samenzijn?
- Meer bewegen?
- Meer geluid maken?
- Meer ongemak?



